Op ontdekkingsreis in je binnenwereld

Vakantie, reizen om nieuwe werelden te ontdekken, daar houden we van. Een nieuwe omgeving, nieuwe mensen en een andere taal. Leuk en spannend. Gaandeweg wordt de nieuwe omgeving vertrouwder. We weten steeds beter de weg, leren de mensen kennen en de nieuwe taal verstaan. Als we openstaan voor onze ervaringen op die andere plek, voelen we ons bij terugkeer blij en vol energie.

In mijn leven heb ik niet veel gereisd. Geografisch ben ik geen kilometervreter. Wel heb ik innerlijk veel gereisd. Verticaal reizen noem ik dat. Dit ontdekte ik voor het eerst op een stoel bij een rebalancer.

Mijn nieuwsgierigheid had me daar gebracht na het lezen van een artikel in een landelijke krant. Daar, op die stoel tegenover de rebalancer werd gevraagd; ‘ga maar met je aandacht naar binnen’. Ik stelde wat vragen ‘met mijn ogen open of dicht?’ en focuste vervolgens op wat ik in mijn lichaam voelde.

Wat ervaar je? was de volgende vraag. Nou een hele boel; spanning in mijn schouders, druk op mijn borst, rust hier, onrust ergens anders. Er was van alles te voelen dus vroeg ik: ‘wil je dat ik er iets over zeg?’. Heel graag, klonk het geïnteresseerd.

En zo begon het verkennen van mijn binnenwereld via mijn lichaam. Wat een wonderlijke ontdekkingen. Ik voelde en ervoer van alles en werd steeds uitgenodigd om geïnteresseerd te zijn en ‘bij dat gevoel, of die sensatie te blijven’. De felt sense leerde ik later.

En het wonderlijke was, als ik daar bij bleef, kwamen er vanzelf woorden op, of beelden. De beelden leiden weer tot andere woorden, of omgekeerd. Doordat ik werd uitgenodigd om ook met aandacht bij onaangename sensaties en gevoelens te blijven, veranderde de spanning in mijn lijf in een emotie; verdriet of boosheid. Door ook dat toe te laten  veranderde ook dat weer in een ander gevoel. Een gevoel ruimer te worden, of zachter.

Soms kwam de gedachte voorbij dat dit toch wel een beetje raar was wat ik hier zat te doen. Zou de vrouw tegenover me het ook niet raar vinden? Maar zij was als een vriendelijke uitnodigende stem die af en toe herhaalde wat ik zei. Dat herhalen maakte dat mijn binnenwereld wist dat er geluisterd werd en daardoor steeds meer informatie gaf over wat er allemaal in mij omging. Laag voor laag, een waarlijke ontdekkingsreis. De tijd gleed voorbij, maar het voelde tijdloos.

Na afloop was ik verwonderd en ontspannen. Ik vroeg welke aangeboren gave de vrouw tegenover me had. In mijn beleving kon die wondere binnenwereld zich toch niet zomaar openbaren, daar toch moest wel een speciale gave, of iets bovennatuurlijks aan te pas komen. Nee hoor zei ze, dat kan jij ook leren. Ik was flabbergasted en voelde ‘dit is het’. Zelf opgeleid in de gezondheidszorg zat ik hier tegenover iemand die niets van mij wist en alleen door een uitnodigende houding en te herhalen wat ik zei, mij van alles over mezelf had laten ontdekken.

Sinds die uitspraak ‘dat kan je leren’, nu bijna 25 jaar geleden, heb ik enorm veel gereisd in mijn binnenwereld en veel ontdekkingen gedaan. Soms door doodenge ogenschijnlijk ondoordringbare ijslandschappen, waarachter landschappen vol licht, ruimte en zinderend leven bleken te liggen. Eerst onder begeleiding van een geïnteresseerde rebalancer. Later en nu nog steeds wekelijks met een collega.

Tegelijkertijd heb ik geleerd reisbegeleider te zijn voor anderen. En iedere dag denk ik hoe geweldig het zou zijn als ieder mens dit leert en vervolgens ook weer reisbegeleider wordt voor een ander. Het zou ons zoveel dieper verbinden met onszelf èn de ander.

Wil jij je binnenwereld ook ontdekken? Stuur een mail als je deel wil nemen aan een reisgenootschap. En gegarandeerd klimaatneutraal ;)